Mieszanka TOP STRUKTURA
Mieszanka poplonowa strukturotwórcza
Wszystkie nasza nasiona kupisz na www.sklep.topnasiona.pl
Mieszanka TOP STRUKTURA
Dlaczego warto zasiać mieszankę poplonową Top Struktura?
Mieszanka poplonowa Top Struktura posiada w składzie wyselekcjonowane gatunki roślin, które w synergii wzmacniają strukturę gleby, poprawiają jej właściwości oraz wspierają naturalne procesy biologiczne. Charakteryzują się głęboko penetrującym i zróżnicowanym systemem korzeniowym, który przyczynia się do mechanicznego rozluźnienia gleby, a tym samym do lepszego jej napowietrzenia i zatrzymania wilgoci. Specjalnie dobrana grupa roślin poplonowych dostarcza glebie kluczowych składników odżywczych poprzez wytworzenie ogromnej biomasy i przyczynia się do zwiększenia żyzności gleby. Rośliny wchodzące w skład mieszanki międzyplonowej Top Struktura szybko rosną i efektywnie pokrywają glebę, chroniąc przed nadmiernym nasłonecznieniem i ograniczając rozwój chwastów. Poprzez odtwarzanie zasobów próchnicy, poprawia się bilans substancji organicznej w glebie, co jest fundamentem zdrowego ekosystemu i przyczynia się do zwiększenia plonów następczych upraw, poprawiając ich jakość i ilość. Mieszanka poplonowa odpowiada wymogom zazielenienia i programu rolno-środowiskowego.
Mieszanka międzyplonowa Top Struktura - Skład
Gatunek | Skład % | |
|---|---|---|
Festulolium typ życica | Festulolium (lol) | 25 |
Życica wielokwiatowa | Lolium Multiflorum | 30 |
Koniczyna inkarnatka | Trifolium incarnatum | 30 |
Wyka ozima | Vicia vilosa | 15 |
Charakterystyka mieszanki Top Struktura
Cechy roślin wchodzących w skład mieszanki międzyplonowej Top Struktura
Olejarka Abisyńska jest rośliną o szybkim tempie wzrostu, osiągającą wysokość do 1-1,5 metra. Charakteryzuje się wytworzeniem głębokiego systemu korzeniowego, co przyczynia się do poprawy warunków glebowych i jej stanu fitosanitarnego. Jako zielony nawóz, efektywnie hamuje rozwój chwastów. Jest gatunkiem, który łatwo przystosowuje się do warunków suszy i wysokich temperatur, lecz jest wrażliwy na mróz i szybko zamiera w niskich temperaturach. Należąc do rodziny astrowatych, olejarka Abisyńska wykazuje odporność na choroby i szkodniki typowe dla zbóż, co sprawia, że jest cennym składnikiem mieszanki poplonowej.
Rzodkiew oleista charakteryzuje się dynamicznym wzrostem i rozwija głęboki system korzeniowy, który może penetrować glebę na znaczne głębokości, przyczyniając się do jej spulchnienia i poprawy struktury. Roślina ta jest tolerancyjna na zmienne warunki pogodowe, w tym na okresowe susze, dzięki czemu doskonale sprawdza się w różnorodnych środowiskach uprawnych. Rzodkiew oleista tworzy bardzo dużą masę zieloną i korzeniową, która, po ścięciu i zaoraniu, staje się cennym źródłem materii organicznej dla gleby, zwiększając jej żyzność i zdolność do zatrzymywania wody. Dodatkowo, dzięki swym właściwościom, ogranicza rozwój chwastów i przyczynia się do zmniejszenia napięcia fitosanitarnego w uprawach, poprzez hamowanie rozwoju niektórych szkodników i patogenów glebowych.
Wyka jara jest rośliną, która dzięki obecności korzeni brodawkowych ma zdolność do fiksacji azotu atmosferycznego, wnosząc go do systemu glebowego. Posiada rozwinięty system korzeniowy, który jest hybrydą między systemem palowym a wiązkowym i może sięgać głębokości do jednego metra. Charakteryzuje się dynamicznym wzrostem i tworzeniem obfitej masy zielonej, przez co przyczynia się do wzbogacania gleby w materię organiczną oraz ogranicza występowanie chwastów. Wyka jara osiąga wysokość między 40 a 80 cm, co sprawia, że jest rośliną stosunkowo niską, ale efektywną w poprawie jakości gleby i jej ochronie.
Rzodkiew melioracyjna jest rośliną poplonową o wyjątkowych właściwościach strukturotwórczych i melioracyjnych dla gleby. Charakteryzuje się szybkim wzrostem oraz formowaniem długiego i grubego korzenia, który może sięgać głęboko w podłoże. Dzięki temu korzeń ten przyczynia się do naturalnego spulchniania gleby, poprawy jej struktury oraz zwiększenia przepuszczalności dla wody i powietrza. Rzodkiew melioracyjna ma również pozytywny wpływ na biologiczną aktywność gleby, przyciągając różnorodne organizmy glebowe, które korzystają z jej resztek korzeniowych, a tym samym wspomagają naturalne procesy rozkładu materii organicznej i cyrkulacji składników pokarmowych. Szybko się rozkłada, dostarczając glebie dodatkowe składniki odżywcze i organiczną materię, co jeszcze bardziej przyczynia się do poprawy jej żyzności i zdrowia.
Facelia błękitna to gatunek rośliny, który nie stawia wysokich wymagań uprawowych, wykazując odporność zarówno na niedobór wody, jak i niskie temperatury. Charakteryzuje się szybkim tempem wzrostu, co pozwala na szybkie uzyskanie obfitych zbiorów zielonej masy. Dzięki swoim właściwościom, facelia błękitna przyczynia się do aeracji i poprawy struktury gleby, a także do jej wzbogacenia w wartościową materię organiczną. Skutecznie ogranicza zarówno pojawianie się, jak i rozprzestrzenianie się chwastów, a także przyczynia się do redukcji ryzyka erozji. Pełni również funkcje ochronne dla gleby, zapobiegając rozprzestrzenianiu się chorób, takich jak kiła kapusty. Facelia ma długi, płaski korzeń, który intensywnie się rozgałęzia.
Seradela jest rośliną niewymagającą, cenioną za jej właściwości miododajne i korzystny wpływ na zdrowie gleby, często określaną mianem “koniczyny piasków”. Doskonale przystosowuje się do uprawy na ubogich, piaszczystych i lekkich glebach. Dzięki rozbudowanemu systemowi korzeniowemu, który sięga głęboko w podłoże, seradela jest zdolna do fiksacji azotu atmosferycznego. Współpraca z bakteriami nitryfikacyjnymi umożliwia jej wzbogacenie gleby w znaczne ilości azotu, nawet do 100 kg na hektar, co przyczynia się do zwiększenia plonów przyszłych upraw. Ponadto, seradela ma zdolność do absorbowania wilgoci z powietrza, dzięki włoskom na liściach, które skutecznie pobierają wodę z mgły i rosy.
Len oleisty charakteryzuje się rozwiniętym i głębokim systemem korzeni, co sprawia, że jest on odporny na okresy suszy i zdolny do dotarcia do głębszych poziomów gleby. Ta roślina produkuje obfitą zieloną biomasę, co przyczynia się do poprawy struktury gleby. Jest również ceniony za swoją zdolność do hamowania wzrostu chwastów, takich jak mątwik burakowy, oraz za skuteczne ograniczenie populacji nicieni glebowych, dzięki czemu poprawia się stan fitosanitarny gleby.
Słonecznik wyróżnia się rozbudowanym, palowym systemem korzeniowym, który może sięgać do dwóch metrów głębokości, efektywnie eksplorując głębsze poziomy gleby. Jest odporny na sporadyczne braki wody, a także świetnie przystosowuje się do mniej żyznych stanowisk. Roślina ta tworzy obfitą biomasę zarówno nadziemną, jak i korzeniową. Charakterystyczne, szerokie liście słonecznika przyczyniają się do zmniejszenia parowania wody z gleby, regulują jej temperaturę poprzez zacienienie i efektywnie ograniczają rozwój chwastów. Poprzez okrywanie gleby, słonecznik sprzyja zatrzymywaniu wody z opadów, co pomaga w zapobieganiu jej wysuszaniu.
TOP STRUKTURA spełnia warunki ekoschematu "Rolnictwo węglowe i zarządzanie składnikami odżywczymi"
Aby uzyskać dopłaty i spełnić warunki ekoschematu “Rolnictwo węglowe i zarządzanie składnikami odżywczymi” należy wysiać mieszankę międzyplonową Top Struktura w terminie do 1 października i pozostawić na polu, co najmniej do 15 lutego następnego roku. W okresie utrzymania międzyplonu ozimego dopuszcza się jego mulczowanie, jednak nie wcześniej niż po 15 listopada. Więcej na temat Ekoschematów możesz przeczytać w naszym artykule: Ekoschematy – co to jest?
Dlaczego warto siać mieszanki międzyplonowe?
Uprawa roślin w ramach międzyplonów wywiera korzystny wpływ na strukturę gleby, przyczyniając się do poprawy warunków ochronnych, jakościowych i ilościowych przyszłych upraw. Systemy korzeniowe roślin stosowanych jako międzyplony penetrują rozmaite poziomy gleby, wspomagając formowanie i zachowanie gruzełkowej budowy gleby. Pokrycie roślinne aktywizuje życie mikroorganizmów glebowych, co sprzyja witalności gleby, szczególnie poprzez wspieranie populacji dżdżownic i mikrobiomu glebowego. Rośliny międzyplonowe dostarczają glebie niezbędnych składników mineralnych, docierając nawet do jej głębszych warstw. Efektem jest zwiększona równowaga biologiczna gleby, wzrost jej płodności oraz poprawa zdrowia ekosystemu. Kluczowe jest, aby składniki mieszanki międzyplonowej były dobrze dobrane pod kątem wymagań glebowych i wpływu na bilans wodny. Taka mieszanka poplonowa, stosowana zarówno po zbiorach ozimych, jak i letnich, służąc jako optymalny nawóz zielony, charakteryzuje się minimalnymi potrzebami glebowymi. Istnieje również pojęcie poplonu ścierniskowego, wykorzystywanego jako nawóz zielony dla upraw wiosennych.
Uprawa roślin poplonowych ma kluczowe znaczenie dla ochrony gleby przed uszkodzeniami spowodowanymi przez erozję powietrzną i wodną, a także dla zabezpieczenia składników odżywczych przed wypłukiwaniem. Rośliny stosowane jako poplony jesienne skutecznie ograniczają wzrost chwastów i zapewniają ochronę stanowiskom w okresie zimowym, co sprzyja zachowaniu wilgoci z zimowych opadów. Te ostatnie, w obliczu zmniejszających się ilości opadów, są istotne w zapobieganiu przedwczesnym suszom wiosennym. W okresie wiosennym i letnim, roślinność poplonowa minimalizuje straty wody przez parowanie i pomaga w utrzymaniu stabilnej temperatury gleby poprzez jej zacienienie. Ponadto, pewne gatunki roślin mają zdolność do wiązania azotu z powietrza, co umożliwia obniżenie potrzeby stosowania nawozów azotowych. Rośliny te również efektywnie wykorzystują składniki odżywcze, które nie zostały zużyte przez poprzednie uprawy, co sprawia, że są one korzystne zarówno dla gleb lekkich, jak i średnich.
